Punjab (British India) (after the Revolt of 1857)

Sep 9, 2017 by

Punjab (British India) (after the Revolt of 1857)

Punjab (British India)


Punjab was a province of British India, it was one of the last areas of the Indian subcontinent to fall under British rule. With the end of British rule in 1947 the province was split between India and Pakistan. The area that made up British Punjab streched from Himachal Pradesh in the east to Khyber Pakhtunkhwa in the west, which itself was separated in 1909; has today been split into the following areas:

Punjab Province, Pakistan
Punjab State, India
Haryana State, India
Himachal Pradesh State, India
Delhi State, India (after the Revolt of 1857)
Chandigarh, former part of Punjab
Islamabad Capital Territory, Pakistan




The word Punjab is named from the “five rivers” which flow through it: the Jhelum, Chenab, Ravi, Beas and Sutlej, all tributaries of the Indus.

The Punjab province of British India was a triangular area of country bordered by the Indus and the Sutlej rivers.


In 1947, the province of Punjab was divided between the new republics of India and Pakistan. The mostly Muslim western part of the province became Pakistan’s Punjab Province; the mostly Sikh and Hindu eastern part became India’s Punjab state in 1966. Many Hindus and Sikhs lived in the west, and many Muslims lived in the east, and so the partition saw many people displaced and much intercommunal violence. Lahore and Amritsar were at the center of the problem, the British were not sure where to place them – make them part of India or Pakistan. The British decided to hand both cities to India, but because of a lack of control and regulation for the border, Amritsar became part of India while Lahore became part of Pakistan. Areas in west Punjab such as Lahore, Rawalpindi, Multan, Gujrat, had a large Sikh population and many of the residents were attacked or killed by radical Muslims. On the other side in East Punjab cities such as Amritsar, Ludhiana, and Gurdaspur had a majority Muslim population in which many of them were wiped out by Sikh guerrillas who launched an all out war against the Muslims.

read more

Punjab | Panjab (land of “five rivers”; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi))

Sep 9, 2017 by

Punjab | Panjab (land of “five rivers”; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi))
Punjab | Panjab (land of "five rivers"; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi))

The Punjab (/pʌnˈdʒɑːb/ (About this sound listen), /-ˈdʒæb/, /ˈpʌndʒɑːb/, /-dʒæb/), also spelled Panjab (land of “five rivers”; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi)), is a geographical and cultural region in the northern part of the Indian subcontinent, comprising areas of eastern Pakistan and northern India. Not being a political unit, the boundaries of the region are ill-defined and focus on historical accounts.

Until the Partition of India in 1947, the British Punjab Province encompassed the present-day Indian states of Punjab, Haryana, Himachal Pradesh, and Chandigarh, and the Pakistani regions of Punjab and Islamabad Capital Territory. It bordered the Balochistan and Pashtunistan regions to the west, Kashmir to the north, the Hindi Belt to the east, and Rajasthan and Sindh to the south.

The people of the Punjab today are called Punjabis, and their principal language is Punjabi. The main religions of the Punjab region are Islam, Sikhism, and Hinduism. Other religious groups are Christianity, Jainism, Zoroastrianism, and Buddhism. The Punjab region has been inhabited by the Indus Valley Civilisation, Indo-Aryan peoples, and Indo-Scythians, and has seen numerous invasions by the Persians, Greeks, Kushans, Ghaznavids, Timurids, Mughals, Pashtuns, British, and others. The foreign invaders mainly targeted the most productive central region of the Punjab known as the Majha region, which is also the bedrock of Punjabi culture and traditions.


 Panjab (land of "five rivers"; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi))Etymology

Panjab (land of “five rivers”; Punjabi: پنجاب (Shahmukhi); ਪੰਜਾਬ (Gurumukhi))Etymology

The region was originally called Sapta Sindhu, the vedic land of the seven rivers flowing into the ocean.The later name of the region, Punjab, is a compound of two Persian words,Panj (five) and āb (water), introduced to the region by the Turko-Persian conquerors of India, and more formally popularised during the Mughal Empire. Punjab thus means “The Land of Five Waters”, referring to the rivers Jhelum, Chenab, Ravi, Sutlej, and Beas. All are tributaries of the Indus River, the Chenab being the largest.


Physical geography
There are two main definitions of the Punjab region: the 1947 definition and the older 1846–1849 definition. A third definition incorporates both the 1947 and the older definitions but also includes northern Rajasthan on a linguistic basis and ancient river movements.

1947 definition
The 1947 definition defines the Punjab region with reference to the dissolution of British India whereby the then British Punjab Province was partitioned between India and Pakistan. In Pakistan, the region now includes the Punjab province and Islamabad Capital Territory. In India, it includes the Punjab state, Chandigarh, Haryana, and Himachal Pradesh.

Using the 1947 definition, the Punjab borders the Balochistan and Pashtunistan regions to the west, Kashmir to the north, the Hindi Belt to the east, and Rajasthan and Sindh to the south. Accordingly, the Punjab region is very diverse and stretches from the hills of the Kangra Valley to the plains and to the Cholistan Desert.


3300–1500 BCE: Harappan civilisation
1500–1000 BCE: (Rigvedic) Vedic civilisation
1000–500 BCE: Middle and late Vedic Period
599 BCE: Birth of Mahavira
567–487 BCE: Time of Gautama Buddha
550 BCE – 600 CE: Buddhism remained prevalent
326 BCE: Alexander’s Invasion of Punjab
322–298 BCE: Chandragupta I, Maurya period
273–232 BCE: Reign of Ashoka
125–160 BCE: Rise of the Sakas
2 BCE: Beginning of Rule of the Sakas
45–180: Rule of the Kushans
320–550: Gupta Empire
500: Hunnic Invasion
510–650: Vardhana’s Era
711–713: Muhammad bin Qasim conquers Sindh and small part of Punjab region
713–1200: Rajput states, Kabul Shahi & small Muslim kingdoms
1206–1290: Mamluk dynasty established by Mohammad Ghori
1290–1320: Khilji dynasty established by Jalal ud din Firuz Khilji
1320–1413: Tughlaq dynasty established by Ghiyasuddin Tughlaq
1414–1451: Sayyid dynasty established by Khizr Khan
1451–1526: Lodhi dynasty established by Bahlul Khan Lodhi
1469–1539: Guru Nanak
1526–1707: Mughal rule
1526–1530: Zaheeruddin Muhammad Babur
1530–1540: Nasiruddin Muhammad Humayun
1540–1545: Sher Shah Suri of Afghanistan
1545–1554: Islam Shah Suri
1555–1556: Nasiruddin Muhammad Humayun
1556–1556: Hem Chandra Vikramaditya
1556–1605: Jalaluddin Muhammad Akbar
1605–1627: Nooruddin Muhammad Jahangir
1627–1658: Shahaabuddin Muhammad Shah Jahan
1658–1707: Mohiuddin Muhammad Aurangzeb Alamgir
1539–1675: Period of 8 Sikh Gurus from Guru Angad Dev to Guru Tegh Bahadur
1675–1708: Guru Gobind Singh (10th Sikh Guru)
1699: Birth of the Khalsa
1708–1713: Conquests of Banda Bahadur
1722: Birth of Ahmed Shah Durrani, either in Multan in Mughal Empire or Herat in Afghanistan
1714–1759: Sikh chiefs (Sardars) war against Afghans & Mughal Governors
1739: Invasion by Nader Shah and defeat of weakened Mughal Empire
1747–1772: Durrani Empire led by Ahmad Shah Durrani
1756–1759: Sikh and Maratha Empire cooperation in the Punjab
1761: The Third Battle of Panipat, between the Durrani Empire against the Maratha Empire.
1762: 2nd massacre (Ghalughara) from Ahmed Shah’s 2nd invasion
1765–1801: Rise of the Sikh Misls which gained control of significant swathes of Punjab
1801–1839: Sikh Empire also known as Sarkar Khalsa, Rule by Maharaja Ranjit Singh
1845–1846: First Anglo-Sikh War
1846: Jammu joined with the new state of Jammu and Kashmir
1848–1849: Second Anglo-Sikh War
1849: Complete annexation of Punjab into British India
1849–1947: British rule
1901: Peshawar and adjoining districts separated from the Punjab Province
1911: Parts of Delhi separated from Punjab Province
1947: The Partition of India divided Punjab into two parts. The Eastern part (with two rivers) became the Indian Punjab and the Western part (three rivers) the Pakistan Punjab
1966: Indian Punjab divided into three parts: Punjab, Haryana, and Himachal Pradesh
1973–1995: Punjab insurgency


read more

ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਨੂਂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇਂ ਕੀਤਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼

Sep 10, 2016 by

ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਨੂਂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਦਾ ਸਰਕਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇਂ ਕੀਤਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼




“ਬਚ ਕੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨਾਂ ਬਾਪੁ ਬਾਦਲ ਬੜਾ ਖਿਡਾਰੀ.. ”
ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ!!!
ਪਿਆਰੇ ਪੰਜਾਬੀਓ ਇਕ
ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਰਵੇ ਏਜੰਸੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਾਂ ।ਮੈ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਨਹੀ ਦਸ ਸਕਦਾ ,ਕਿਉਕਿ ਸਰਕਾਰ ਮੇਰੇ ਤੇ
ਸਰਕਾਰੀ ਦਸਤਾਵੇਜ ਲੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ
ਰੈਲੀਆ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਆਪ ਮੁਹਾਰਾ ਇਕੱਠ ਦੇਖ ਕੇ ਸਰਕਾਰ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਡਰ ਗਈ ਹੈ।ਹੁਣ ਬਾਦਲਾ ਨੇ ਪੂਰਾ ਖੁਫੀਆਂ ਤੰਤਰ
ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਪਿਛੇ ਲਗਾ ਦਿਤਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਗਰੂਰ ਦੇ ਅਫਸਰਾਂ ਨੂੰ
ਜੁਬਾਨੀ ਫਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਰਿਕਾਡ
ਵਿਚ ਫੇਰਬਦਲ ਕਰਕੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਦੀਆ ਗੰਰਾਟਾ ਵਿਚ ਘਪਲਾ ਸੋਅ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ।
ਪਿੰਡਾ ਦੀਆ ਅਕਾਲੀ ਪੰਚਾਇਤਾਂ
ਨੂੰ ਲਾਮਬੰਦ ਕਰਕੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ
ਸਿਰਫ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਪਿੰਡਾ ਨੂੰ ਐਮ ਪੀ ਫੰਡ ਚੋ ਕੋਈ ਗਰਾਟ ਨਹੀ ਮਿਲੀ।
ਖੁਫੀਆ ਤੰਤਰ ਇਕ ਐਸੀ ਔਰਤ ਦੀ ਤਲਾਸ ਵਿਚ ਹੈ ਜੋ ਪੇਸੈ ਲੈ ਕੇ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦਾ ਦੋਸ ਮੜ ਸਕੇ।ਸੰਗਰੂਰ ਅਤੇ ਬਰਨਾਲਾ ਜਿਲਿਆ ਵਿਚ ਚਿੱਟ ਫੰਡ ਕੰਪਨੀਆ ਦੇ ਫੜੇ ਮੁਲਜਮਾ ਨਾਲ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਦੇ ਨਜਦੀਕੀ ਸੰਬੰਧ ਦਿਖਾਏ ਜਾਣ।ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੀਡੀਏ ਵਿਚ ਜੋਰ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਛਾਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੰਜਾਬੀਓ ਜੇ ਪੰਜਾਬ ਬਚਾਉਣਾ ਚਹੁੰਦੇ ਹੋ,ਬਾਦਲਾ ਦੀਆ ਇਨਾ ਕਰਤੂਤਾ ਨੂੰ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੋ ।
ਵਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ।

read more

ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ‘ਚ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੱਚਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਮੋਟੀ ਰਕਮ

Sep 10, 2016 by

ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਇਕ ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ
ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ‘ਚ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੱਚਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਮੋਟੀ ਰਕਮ.

ਇਹ ਖਬਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆ ਕੋਲ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਛਾਪ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂ
ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਇਕ ਅਖਬਾਰ ‘ਚ ਛਪੀ ਹੈ।

read more

15 August 1947 Black Day | ਕਿ ਲੈਣਾ ਅੈਹੋ ਜੀ ਆਜਾਦੀ ਤੌ 1947 Punjab

Aug 15, 2016 by

ਕਿ ਲੈਣਾ ਸੀ ਬਾਬਾ ਅੈਹੋ ਜੀ ਆਜਾਦੀ ਤੌ

ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਇਆ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਆਬਾਦ ਹੋਇਆ
ਪੰਜਾਬ ਬਰਬਾਦ ਹੋਇਆ..


ਕਾਗਜ਼ਾ ਚ ਕੀਤੀ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਤਰੱਕੀ ਲੋਕੀ ਕਹਿਦੇ ਹੁਣ ਨਾ ਇਹ ਥਮ ਦੀ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਮਾਰ ਹੇਠ ਮਰਦੇ ਨੇ ਜੱਟ ਜਿਹੜੇ ਉਹਨਾ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿਸ ਕਮ ਦੀ..


ਰੱਜੇ ਨਈਓ ਭੁੱਖੇ ਹਾਲੇ ਲੁੱਟ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ, ਚੂਰੋ ਚੂਰ ਕੀਤਾ ਸਾਡੇ ਹਰ ਇਕ ਖੁਆਬ ਨੂੰ, ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਸਿਰ ਪੜਵਾ ਲਏ, ਐਨੇ ਅੰਗਰੇਜਾਂ ਨੇ ਨੀ ਲੁੱਟੇ ਜਿੰਨੇ ਬਾਦਲਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਏ.


ਅਸੀਂ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਅਜਾਦ ਕਰਾਇਆ
ਅਗਲੇ ਸਿਰਾਂ ( ਦਮਾਗ) ਨੂੰ ਵਰਤ ਕੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਚੌਧਰ ਕਰੀ ਜਾਂਦੇ ਐ,,!!

read more

Who is Guru Nanak ? | ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਸੀ ?

Aug 14, 2016 by

Who is Guru Nanak  ? | ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਸੀ ?

ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਕਿ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਸੀ। ਅੱਜ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਸੁਣ ਲਵੋ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ਬਦ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਪਰ ਸੁਣਦਾ ੳੁਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਭਾਵ ਜੋ ਸੱਚੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਕਹਿਣੀ ਅਤੇ ਕਰਨੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਕੀ ਹੈ ? ਇਸਦਾ ਸਰੂਪ, ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ ? ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਉੱਤਰ… ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮੁ, ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਕਈ ਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਨਾਮ ਅਨਾਹਦਨਾਦ (ਬਿਨਾ ਰੁਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤ) ਹੈ। ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੀ ਜਗ੍ਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਮੁ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਮੁ ਭਾਵ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਹੀ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ,ਪੇੜ-ਪੌਦਿਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਸਾਡੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਵੀ ਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਵਾਸ-ਸਵਾਸ ਜਪ ਕੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਮੁ ਭਾਵ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ “ਈੜਾ” ਅਤੇ “ਪਿੰਗਲਾ” ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਨਾੜੀਆਂ ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਾਤਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾੜੀਆਂ ਸਾਡੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਤੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ “ਦਸਮ ਦੁਆਰ” ਭਾਵ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸਾਡੇ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ। “ਸੁਖਮਨਾ” ਨਾੜੀ ਵੀ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਇਸੇ ਹਿੱਸੇ ਭਾਵ “ਦਸਮ ਦੁਆਰ” ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਈੜਾ, ਪਿੰਗਲਾ ਅਤੇ ਸੁਖਮਨਾ, ਤਿੰਨਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹਨਾਂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ ਗੰਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਦੀ ਧੁਨ ਅਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਧੁਨ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਾਂਸੁਰੀ, ਸਾਰੰਗੀ, ਢੋਲਕੀ, ਘੁੰਗਰੂ ਆਦਿ। ਇਸ ਧੁਨ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸਾਜ਼ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਲ ਕਿਸਮਾਂ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਹੀ ਹਨ। ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੀਆਂ ਬਾਕੀ ਚਾਰ ਧੁਨੀਆਂ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਦਸਮ ਦੁਆਰ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਨੂੰ “ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨ” ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੀ ਹੈ ? ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋ ਧੁਨੀ ਹੈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਗੂਗਲ ਨੂੰ ਹੀ ਲੈ ਲਵੋ। ਅੱਜ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਟਨੈੱਟ ‘ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਰ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ, ਫੋਟੋ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਗੂਗਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਗੂਗਲ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਵੀ ਸਰਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸੈਕਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਧੁਨੀ ਸੁਣਦੀ ਹੈ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਕਣ ਕਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਲਈ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਸਤੂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਉਸ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਫੁਰਨੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਫੁਰਨੇ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ਬਦ (ਨਾਮੁ/ਅਨਾਹਦਨਾਦ) ਦੇ ਜਰੀਏ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਧ ਗੋਸ਼ਟੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਬਦ ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਨਾਮੁ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਨਾਹਦਨਾਦ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤ ਜਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਫੁਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਸ ਦੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਹੋਰਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਰੂਰ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰੋ ਜੀ।
ਲੇਖਕ – ਗੁਰਜੰਟ ਸਿੰਘ (Kharku Records)


Many people ask that Guru Nanak, who was the teacher. Take today to hear the answer to this question. Guru Nanak, Guru. These words are written with ink is not. It is that which exists in us, but listening to the problems that are completely dedicated to God means that are ripe for the true, pure words and deeds. Now the question is whether it is the teacher? This format, features and applications like? Now listen to the north … the words are not in the Guru Bani names, words and anahadanada kinds. This is the main name anahadanada (continuous sounding brass music non-stop). Great place in Bani it is written the name. Is a music that all creatures, vegetation present in humans and the universe. This is ringing all the time. The universe is born. This is the reason for our creation. Without it, we do not have any existence. But this music is simple, the only man who can hear only awarded to those men, of men whose mind chanting God’s name and breath-breath. Anahadanada inside the body “ira” and “Pingla” two veins that remain constantly resounds within, are present in our spine. Both vessels reach our spine to our ears “Tenth Gate” is the next part of our brain that is between our bharavatiam on both of our eyes. “Sushmana” vein is also this part of our brain reaches “Tenth Gate” due to the ira, Pingla and Sushmana, three ribs in the part Trikuti. Worshippers who are without clean dirty feelings anahadanada tune is heard between his two ears. There are five types of funds such as the flute, mandolin, dholaki Ghaggar. Blessed are those who hear it gave birth to music on earth, and this is the reason that there are types of instruments as the world’s original five. Anahadanada first heard people only hear one kind of money, but when they sit each day by focusing anahadanada slow they are slow to change their awarded its remaining four sounds. Anahadanada takes to pull out of their whole body condition of Bhagat ones Dassam humble and so welcome the achievement of the “divinity”. Now the question arises that causes the sound to be our teacher? That is the fact that the sound thunders in the universe. The whole universe is connected with it. Take the example of Google. Today the Internet is associated with each word, photo and video, Google has joined together all over the world and the Internet. If we do a search in Google, comes before us in a second. So anahadanada. Anyone who hears the sound he is connected with the universe of particle-particle. And in his mind, a question arises for any commodity rapid object comes into contact with the brain of the man anahadanada of whom he is thinking, and the object itself within him thoughts are born. These thoughts is the knowledge to understand the subject. However there remains an achievement of God’s beloved knowledge through constant words (name / anahadanada) and they are distributing in the world before his knowledge. Guru Nanak proved intimate group said this directly in the speech that my teacher, is the largest direct. By entire GurBani creation anahadanada is with great thoughts were born within our gurus and welcome ones. It can not be explained in words much. It is beyond the game from the brain. Gurbani has sung most of the glory. Now you’ll understand that what is called Guru. Please also must share this information with your other friends and relatives.
Author – Gurjant (Kharku Records)

read more

Open Letter to Prakash Singh Badal

Aug 5, 2016 by

Open Letter to Prakash Singh Badal

😀ਸ਼ੇਵਾ ਵਿਖੇ,
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ,😁
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਪੰਜਾਬ,🚩
ਸ੍ਰੀ ਮਾਨ ਜੀ,
ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਿੳ 👬ਪੁੱਤ ਨੇ ਰਲ ਕੇ ਪੰਜਾਬ🌳🍃 ਦਾ ਬੇੜਾ ਕਿਉਂ ਗਰਕ🌵 ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ.ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਜੋਗਾ ਛੱਡ 😭ਦਿਓ. ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲ📺 ਛੱਕ ਗਏ ਫਿਰ ਕੇਬਲ ਟੀ. ਵੀ, 📡ਸਰਾਬ ਦੇ ਠੇਕੇ🍺🍺,ਰੇਤਾ ਬਜਰੀ 🃏ਖਾ ਗੲੇ। ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਟਲ ਖੋਹ ਲਿਅਾ🏰 ਕਿਸੇ ਦੀ ਹਵੇਲੀ🏠🔆ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਯੂਨਿਟ 7 ਰੂਪੈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਦੇ ਬਰੈਡ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ ਹੀਰੋ🚲ਸਾਈਕਲ ਵਾਲਿਅਾਂ ਦੇ….ਸਾਰਾ ਟੱਬਰ ਮਲੰਗਾ ਦਾ ਤੁਹਾਡਾ। ਗਰੀਬਾਂ 😐ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਨੀ ਮਿਲਦੀ 🎓ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖਿਅਾਂ😣 ਨੂੰ ਨੋਕਰੀ ਨੀ ਮਿਲਦੀ ੳਪਰ ਦੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮੁੰਡਾ ਗੋਲੀਅਾਂ💊💉 ਖਾਕੇ ਭੌਂਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਅਾ..🎓🎓🎓
ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬ 🎑ਦਾ ਬੇੜਾ ਗਰਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕੁਝ ਸ਼ਰਮ ਕਰੋ ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ 👳ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜਵਾਨੀਆਂ💪 ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਓਸ ਮਜੀਠੀੲੇ ਨੇ ਚਿੱਟੇ💉 ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਖਰਾਬ ਕੀਤੀਅਾਂ ਨੇ ੳਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਅਸੀਂ 2⃣0⃣1⃣7⃣ ਦੀਅਾਂ ਚੋਂਣਾ ਵਿੱਚ ਲਵਾਂਗੇ..ਤੁਹਾਡਾ ਐਸਾ ਬੇੜਾ ਗਰਕ👎 ਕਰਾਂਗੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਲਤ ਖੁਰਕ ਪਏ🐩 ਕੁੱਤੇ ਵਰਗੀ ਕਰ ਦੇਣੀ ਏ, ਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘਰਦੇ ਰਹੋਗੇ ਨਾ ਬਾਹਰ ਦੇ ਮੇਰੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਗੌਰ ਕਰਨਾ …

.ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ🙏🙏

ਤੁਹਾਡਾ ਸਤਾਇਆ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬ ।👳😲😟👮👲😑

read more


Jun 7, 2016 by


This is the ultimate form of Panthic Parchar in present day Punjab that every Punjabi speaking Sikh and non-Sikh must watch to truly understand the complex happenings of 1984 in a simplified form.

This is a bold effort to expose the truth – an extract from a Gurmat Diwaan attended by thousands of Sikhs in Punjab on 6th June 2013, in which Sant Baba Ranjit Singh Dhadrianwale fearlessly speak the facts and truth surrounding the events that led to the infamous June 1984 Operation Bluestar attack, as well as discussing the nature of the great Saint Soldier Sant Baba Jarnail Singh Ji Bhindranwale.

There is discussion on the book written by Lt Gen KS Brar. What led to the events of June 1984? What were the simple demands in the Anandpur Sahib Resolution? Was the great personality of the 20th century Sant Baba Jarnail Singh Ji Bhindranwale a so-called “separatist” leader? The role of the Akalis in 1984, the role of the Congress in 1984 — all discussed, impartially and factually…


read more
%d bloggers like this: